Παρασκευή, 5 Δεκεμβρίου 2008

Σε κοχυλιών τους ήχους,που μακρινά ταξίδια τάζουν,σε ακούω.
Στην αλμύρα κυμάτων,που ευτυχισμένα λειώνουν καθώς πριν
λίγο το κορμί σου λούζαν,μπορώ και σε oσφραίνομαι.
Με την πνοή του ανέμου,που ατιμώρητα θωπέυει τα μαλλιά σου,
το νιώθω,σε αγγίζω.
Το να σε δω πανέυκολο,καθώς παντού κι ατέλειωτα σε βλέπω.
Μου λείπει μόνο το να σε γευτώ,
μα,πάλι λέω,ποιος τάχα αλήθεια όλα τά'χει;

Δεν υπάρχουν σχόλια: