Κυριακή, 7 Δεκεμβρίου 2008

Όταν άκουσα το ρυάκι,είχε κιόλας ξεκαρδιστεί στα γέλια παίζοντας με τα βότσαλα που του γαργαλούσαν τις πατουσες.
Όταν είδα την καρδερίνα να βουτάει το ράμφος της στον καθρέφτη του ρυακιού,έμεινα έκθαμβος στο λυγερόκορμο πέταγμά της.
'Οταν άκουσα τις πρώτες νότες ν'αναβλύζουν από τενόρους και σοπράνο στα δέντρα γύρω μου,ξάπλωσα στο γρασίδι να χαρώ τη συναυλία.Κι όταν σε είδα ξαφνικά εκεί δίπλα,τότε κατάλαβα πως εσύ ήσουν όλα αυτά,η καρδερίνα ,το ρυάκι,τα βιολιά.

Δεν υπάρχουν σχόλια: